10-12-2025 - DE RIPS – “Een jong dorp als De Rips zou de kans moeten krijgen de nog zo jonge geschiedenis her en der in het dorp te tonen.” Verony van der Hulst en Bernard Ploegmakers zijn geschokt over de plotselinge ruiming van een aantal graven, waaronder ook de laatste rustplaatsen van Ripsenaren van het eerste uur, de pioniers dus.

Door Simon van Wetten

Een doorn in het oog is volgens Ploegmakers en Van der Hulst te zwak uitgedrukt. De teleurstelling is groot. “De geschiedenis van De Rips wordt weggegooid,” zegt Verony. “We zijn een jong dorp en op het kerkhof lag een flink stuk van ons dorpsverleden. Veel van de graven van de bewoners die de eerste decennia van het bestaan van De Rips hebben meegemaakt, zijn geruimd. Nu staat er links en rechts nog een verloren graf, het is een geitenkaas.”

Bernard is boos. “We waren als Heemkundekring D’n Blikken Emmer in overleg met het parochiebestuur en ook met de gemeente. We hebben een stop bepleit; voorlopig even geen graven ruimen. Eerst een andere manier zoeken. We waren dus in overleg, en toch stond er ineens een container met gebroken grafstenen bij het kerkhof. Plots werd er zonder kennisgeving geruimd. Ik weet, de tijden veranderen, maar wat hebben we aan al die lege plekken op het kerkhof? Als we geweten hadden dat dit ging gebeuren, dan hadden we de poort op slot gemaakt en waren we er vóór gaan liggen. Je zou er je kont van tegen de krib gooien. Echt, we moeten gewoon bepalen dat de wat oudere graven hier óók de kans krijgen een monument te worden. Dát zou het nieuwe inzicht moeten zijn. Dit is een fout van de kerk naar de gelovigen.”

Het probleem heeft natuurlijk ook te maken met het niet meer betalen van grafrechten. En op de achtergrond speelt mee dat crematie en andere alternatieven steeds vaker worden toegepast. Toch is een dorp zonder kerkhof volgens hen ondenkbaar. Verony: “Iedereen die je er in De Rips over spreekt, vindt dat ook, zeker de wat ouderen. We hebben de mensen die daar al zolang liggen of lagen nog gekend. Voor ieder van hen is ooit betaald, door henzelf of door hun familie. Dus laat ze daar alstublieft liggen. Er waren er veel bij die van alles voor de kerk hebben gedaan. Ik denk bijvoorbeeld aan Wilhelmien Hertsig. Zij zat in het kerkbestuur, was dirigent van het kerkkoor, schonk de kerk een mooie kerststal en twee of drie mooie glas-in-lood ramen. Haar graf is nu geruimd. Maar het gaat niet alleen om haar en de andere graven die geruimd zijn, nogmaals, het gaat vooral ook over onze geschiedenis.”

Pieter Schoone van het parochiebestuur begrijpt de teleurstelling. “Wij laten vanuit de kerk onze gedachten gaan over hoe om te gaan met al onze kerkhoven en daar is inderdaad ook in De Rips over gesproken. Dat laat echter onverlet dat de normale procedure omtrent het ruimen van graven vooralsnog gewoon gevolgd wordt. Ruiming (van de bovengrondse delen) gebeurt niet eerder dan een jaar nadat de termijn van de grafrechten is verlopen en niet is verlengd. Voor het niet ruimen van een graf is overigens formeel toestemming van de familie nodig. Het zou ook bijzonder onrechtvaardig zijn om sommige graven wel en andere graven niet te ruimen, zonder concrete redenen. Op het moment dat een graf een monumentale status krijgt, wordt het niet meer geruimd, maar neemt de daarvoor vanaf dat moment verantwoordelijke de grafrechten over door betaling daarvan en verplicht zich tot het onderhouden van het (bovengrondse deel van het) graf zelf. Het lijkt mij zinvol om op korte termijn met de heemkunde, de gemeente en ons over te gaan tot concrete actie. Het is voor ons bijzonder onhandig als er wel op verschillende niveaus over dit onderwerp gepraat wordt, zonder dat wij er direct bij betrokken zijn. Het is zeker de moeite waard om in ieder geval zelf met ideeën en een plan te komen voor het kerkhof in De Rips, daarover in gesprek te gaan en eventuele afspraken vast te leggen. Dat geeft ons, de gemeente en de gemeenschap een handvat om te komen tot een respectvol beleid en juiste invulling van de verantwoordelijkheden over de positie van graven en plaats en inrichting van de kerkhoven.”

(bron: Gemerts Nieuwsblad)