Online Begraafplaatsen
Een onderdeel van Stichting Online-Verleden
Begin3de Begraafplaats Tolsteeg Utrecht

3de Begraafplaats Tolsteeg, Maansteenweg 1, 3523SR Utrecht

Begraafplaats:
3de Begraafplaats Tolsteeg
Adres:
Maansteenweg 1
 
3523SR Utrecht
Gemeente:
Utrecht
Provincie:
Utrecht
Coördinaten:
52,0724 5,13154
Oppervlakte (plm.):
40.700 m²
Status:
Volledig (alle graven en personen ingevoerd)
Aantal graven:
3.619 (Inmiddels zijn 2 monumenten verwijderd door ruiming e.d.) Gravenlijst
Aantal personen:
Meest voorkomende namen:
van Dijk (39x), Jansen (33x), de Jong (33x), van den Berg (31x), de Vries (25x), Bos (24x), Vos (23x), Meijer (21x), Mulder (21x), Bakker (20x)
 

 
Heeft u een zelfgemaakte algemene foto voor ons van deze begraafplaats, bijv. van de ingang? Stuur deze gerust op o.v.v. de begraafplaats.

Algemene Informatie

Telefoon: 030 - 2863992

Nieuws over deze begraafplaats

Bronzen hoofdje van Dante van begraafplaats geroofd
1-7-2022 - (bron: AD-Utrecht)
Dieven hebben het bronzen hoofd van de overleden Dante (5) van de Utrechtse begraafplaats Tolsteeg geroofd. Tot verdriet en ontsteltenis van haar ouders.
door: ARD SCHOUTEN
Pons Jan Vermeer viel even helemaal stil. Hoorde hij het nou goed? "Wat is dit?" Een medewerker van de begraafplaats waar hun dochtertje begraven ligt, zei het toch echt: iemand heeft het bronzen beeld, een afbeelding van het hoofd van Dante, gestolen.

,,Het hoeft geen uitleg hoe het je als ouders raakt, wanneer je komt aanlopen bij het graf van je kind, waar je haar gedenkt, gesprekjes met haar voert en nog even over haar hoofdje kan aaien en dan na al die jaren haar hoofdje niet ziet.''

Vermeer en Dantes moeder Mariëtte Lutgerink benadrukken dat ze geen zielig verhaal willen vertellen. Maar niets doen is geen optie, want liever vandaag dan morgen willen ze het bronzen beeld terug.

"Van dit beeldje is er maar eentje. Het is ons heel dierbaar. We hebben het speciaal ter ere van Dante laten maken toen zij in 1998 overleed. We wilden iets moois terugdoen voor haar en haar laten weten dat we haar nóóit, nóóit zullen vergeten. Daarom hebben we een bevriende kunstenaar gevraagd haar hoofdje na te maken en het in brons te gieten."

Troost
Het kunstwerk op de begraafplaats biedt troost. Vermeer woont in Maurik, maar bezoekt het graf van hun dochter vaak. "Sowieso op haar verjaardag en sterfdag. Dat zijn ook mooie momenten omdat we dan zien dat anderen er zonnebloemen hebben neergelegd - haar lievelingsbloemen - en we weten dat er aan haar gedacht wordt. Maar ook als ik in Utrecht ben, rij ik er vaak even langs. Om even tegen haar te praten. Die plek is een tastbare herinnering aan onze prachtige dochter, waar je nog even contact met haar kunt maken."
Dat die herdenkingsplek nu vernield is, doet vreselijk veel pijn. ,,We weten dat de kans klein is dat we het beeldje terugvinden, maar wie weet is het weggegooid, of heeft iemand het ergens gevonden. Of krijgt de dief spijt als hij of zij dit leest. Daar hopen we op, want dat dit ons emotioneel raakt, behoeft geen uitleg. In mijn achterhoofd heb ik er wel eens aan gedacht dat zoiets zou kunnen gebeuren - omdat je het ook leest van andere begraafplaatsen - maar als het dan echt zo is, merk je pas hoe vreselijk dat voelt.''

Tussen hoop en vrees
Dante overleed in 1998 aan de gevolgen van een hersentumor. Na een periode waarin haar ouders leefden tussen hoop en vrees. Dan weer leek het de goede kant op te gaan en kon ze bijvoorbeeld weer naar school, maar plots was het weer mis. ,,We waren in Enschede toen we merkten dat er iets aan de hand was. Ze liep een beetje waggelend door het hotel waar we verbleven. Alsof ze dronken was, zeg maar. Als dan blijkt dat het een hersentumor is, stort je wereld in.''

En tegelijkertijd wilden ze er alles aan doen om haar te laten helpen.

,,Haar overlijden kwam na een heel intense, hectische periode. Het voelde én voelt zo oneerlijk. Dat was ook de reden dat we heel graag een mooie plek wilden maken waar we nog bij haar konden zijn. Ter nagedachtenis aan haar. Om iets terug te doen voor het ongelijke gevecht dat ze moest meemaken."

"Ook nu, na bijna 25 jaar, zijn we blij dat we die keuze hebben gemaakt. Het is een plek die troost biedt. Waar ze nog dichtbij voelt. Daarom raakt het zo dat iemand heeft besloten dat de waarde van brons waardevoller is dan haar hoofdje voor haar moeder en mij is. Hoe kun je zoiets doen?"

begin | zoeken | forum | monitor | naamindex | links | contact | cookies