Sinds jaren komen wij op Schiermonnikoog met onze boot. Aldaar altijd op de fiets het eiland verkennen waarbij het oude kerkhof waar gevallenen liggen t eerste stopping point is dat wij bezoeken. We wandelen dan rondom ons heen kijkend naar de momenteel kleine borden, lezen de inscriptie ondanks wij dat de keer ervoor ook gelezen hadden.
Voor deze kleine borden stonden er grafstenen, niet groot, maar zelfbewust in rijen over het gehele veld.
Elke keer als we er zijn, gaat er een diep gevoel van bewondering door ons heen voor al deze gevallenen, vechtend voor de vrijheid van en voor hen geen thuisland.
Diep respect ervoor!